Sanal gerçeklik (VR), simüle edilmiş bir ortam oluşturmak için bilgisayar teknolojisinin kullanılmasıdır. Geleneksel kullanıcı arayüzlerinin aksine, VR kullanıcıyı bir deneyimin içine yerleştirir. Kullanıcı ekranda izlemek yerine, 3 boyutlu dünyaya dalar ve onunla etkileşim kurabilir. Görme, işitme, dokunma ve hatta koku gibi mümkün olduğunca çok duyuyu simüle ederek, bilgisayar bu yapay dünyanın bekçisi haline gelir.
Sanal gerçeklik ve artırılmış gerçeklik aynı madalyonun iki yüzüdür. Artırılmış gerçekliği, bir ayağı gerçek dünyada olan sanal gerçeklik olarak düşünebilirsiniz: Artırılmış gerçeklik, gerçek ortamlarda insan yapımı nesneleri simüle eder; sanal gerçeklik ise yaşanabilir yapay bir ortam yaratır.
Artırılmış Gerçeklikte, bilgisayarlar sensörler ve algoritmalar kullanarak kameranın konumunu ve yönünü belirler. Artırılmış gerçeklik daha sonra kameranın bakış açısından görülen 3 boyutlu grafikleri oluşturur ve bilgisayar tarafından oluşturulan görüntüleri kullanıcının gerçek dünya görüşünün üzerine bindirir.
Sanal gerçeklikte, bilgisayarlar benzer sensörler ve matematiksel hesaplamalar kullanır. Ancak, gerçek bir kamerayı fiziksel bir ortama yerleştirmek yerine, kullanıcının göz pozisyonu simüle edilmiş bir ortamda bulunur. Kullanıcının başı hareket ederse, görüntü de buna göre tepki verir. Sanal nesneleri gerçek sahnelerle birleştirmek yerine, VR kullanıcılar için ilgi çekici, etkileşimli bir dünya yaratır.
Sanal gerçeklik başlık ekranındaki (HMD) lensler, ekranda üretilen görüntüyü kullanıcının gözlerine çok yakın bir şekilde odaklayabilir. Lensler, görüntülerin rahat bir mesafede olduğu yanılsamasını vermek için ekran ile izleyicinin gözleri arasına yerleştirilir. Bu, net görüş için minimum mesafeyi azaltmaya yardımcı olan VR başlığındaki lens sayesinde sağlanır.
