Wéi manifestéiere sech Aberratiounen ënnerschiddlech bei verschiddene Brennwäiten?

Aberratiounbezitt sech op d'Ofwäichung tëscht dem tatsächleche Bild, dat vun engem optesche System geformt gëtt, an dem Idealbild; et ass en onvermeidlecht Phänomen am Design vun optesche Systemer.

Objektiver mat verschiddene Brennwäit weisen bedeitend Ënnerscheeder an den Aarte a Manifestatioune vun Aberratiounen op wéinst Variatiounen an hirem Siichtwénkel, den Ufuerderunge vun der Objektivkrummung an der physikalescher Struktur.

Déi folgend sinn déi spezifesch Manifestatioune vu verschiddenen heefegen Aarte vun Aberratiounen, wéi se mat der Brennwäit variéieren:

1.Verzerrung

D'Bezéiung tëscht Verzerrung a Verännerungen an der Brennwäit ass direkt an offensichtlech. Bei kuerze Brennwäite si Lënsen ufälleg fir Faassverzerrung, woubäi de Grad vun der Verzerrung eropgeet, wa d'Brennwäit ofhëlt; bei laange Brennwäite kënnen Lënsen Këssenverzerrung opweisen, obwuel d'Gréisst am Allgemengen kleng ass; a bei Brennwäite vun 85 mm oder méi gëtt d'Verzerrung praktesch vernoléissegbar.

2.Sphäresch Aberratioun

Sphäresch Aberratioun ass ëmgekéiert proportional zum Kubus vun der Brennwäit; an anere Wierder, wat méi kuerz d'Brennwäit ass, wat méi ausgeprägt d'Aberratioun ass. Dofir si kuerz Brennwäitobjektiver mat klenge Brennwäit méi vun der sphärescher Aberratioun betraff, déi sech haaptsächlech als en signifikanten Ënnerscheed tëscht de Brennpunkten vum Zentrum an de Kanten manifestéiert, wouduerch offensichtlech verschwommen, kreesfërmeg Flecken entstinn.

Dësen Effekt ass nach méi staark ënner Bedingungen mat enger grousser Blend. Wärend d'sphäresch Aberratioun relativ erofgeet mat der Erhéijung vun der Brennwäit, kënne Problemer ëmmer nach bestoe bleiwen wann grouss Blender benotzt ginn.

Aberratiounen-manifestéieren-anescht-01

Aberratiounen variéieren mat der Brennwäit

3.Koma-Aberratioun

Koma ass eng Funktioun vum Siichtfeld, dat ëmgekéiert proportional zu der Brennwäit ass: wat méi kuerz d'Brennwäit, wat méi breet de Siichtfeld ass.

Dofir ass dat grousst Siichtfeld vunLënsen mat kuerzer Brennwäitresultéiert an engem groussen Afallswénkel vun off-axis Stralen, wat zu engem bedeitende Koma féiert, deen sech als e koméitenähnleche Schwanz am Bild vun enger punktueller Liichtquell manifestéiert; während Objektiver mat laanger Brennwäit e klengt Siichtfeld an e relativ klenge Koma hunn.

4.Astigmatismus

Astigmatismus ass eng Funktioun vum Siichtfeld a trëtt typescherweis bei Wäitwénkelopnamen op. Bei Wäitwénkelobjektiver mat kuerze Brennwäit passéiere Liichtstralen, déi wäit vun der optescher Achs ewechgoen, asymmetresch Flächen; dëst kann zu ënnerschiddleche Brennwäit fir d'Meridional- a Sagittalflächen féieren, wouduerch d'Bild an enger Richtung onschaarf ausgesäit, während et an der anerer relativ schaarf bleift.

Am Géigesaz dozou si Teleobjektiver manner vum Astigmatismus betraff, well d'Liichtstralen am Siichtfeld méi no un d'optesch Achs reesen.

5.Feldkrümmung

D'Feldkrummung bezitt sech op d'Tendenz vun der Bildfläch sech natierlech ze krummen, e Phänomen, dat besonnesch bei Objektiver mat kuerzer Brennwäit ausgeprägt ass. Wäitwénkelobjektiver hunn e groussen Afallswénkel vum Liicht um Rand vum Siichtfeld, an déi optimal Brennfläch ass offensichtlech gekrëmmt, wat dozou féiere kann, datt d'Mëtt an de Rand vum Bild net gläichzäiteg schaarf fokusséiert sinn.

Aberratiounen-manifestéieren-anescht-02

Manifestatioune vu verschiddenen Aarte vun Aberratiounen

6.ChromateschaBerratioun

Chromatesch Aberratioun manifestéiert sech haaptsächlech als Liicht vu verschiddene Wellelängten, dat sech op verschidde Punkten fokusséiert, e Phänomen mat enger komplexer Bezéiung zur Brennwäit. Ënnerscheeder am Breechungsindex fir verschidde Wellelängten verursaachen, datt d'Brennpunkte vu verschiddene Faarwen sech trennen (longitudinal chromatesch Aberratioun) oder féieren zu variéierende Vergréisserungsniveauen (lateral chromatesch Aberratioun).

Lënsen mat kuerzer Brennwäithunn e méi kuerze optesche Wee a weisen manner chromatesch Aberratioun op, awer wéinst hirem breede Siichtwénkel si se ufälleg fir violett oder gréng Fränke un de Kanten ze weisen.

Teleobjektiver hunn e laange optesche Wee, wat zu enger méi bemierkenswäerter chromatescher Aberratioun féiert. Dës manifestéiert sech als violett oder gréng Konturen ronderëm d'Kante vun Objeten am Fokus, an dës chromatesch Aberratioun ass gläichméisseg iwwer dat ganzt Bild verdeelt. Déi violett Kanten si besonnesch staark beim Opname vun Objeten mat héijem Kontrast.

Ausserdeem variéiert den Effekt vun den Blendännerungen op d'Aberratiounskontroll bei verschiddene Brennwäiten.

Zum Beispill kann d'Verklengerung vun der Blend vun engem Wäitwénkelobjektiv den Astigmatismus an d'chromatesch Aberratioun un de Kanten verbesseren, awer d'Verbesserung vun der Verzerrung ass vernoléissegbar; d'Verklengerung vun der Blend vun engem Teleobjektiv kann axial chromatesch Aberratioun a sphäresch Aberratioun verbesseren, awer normalerweis ass eng Verklengerung vun 1-2 Blöcken néideg, fir eng optimal Opléisung z'erreechen an déi sphäresch Aberratioun ze eliminéieren.


Zäitpunkt vun der Verëffentlechung: 17. Juli 2026