Sleutelparameters en ontwerpoorwegings vir vastetoestand-LiDAR-lense

In vergelyking met tradisionele meganiese LiDAR, het vastetoestand-LiDAR nie meganiese roterende dele nie, maar gebruik eerder suiwer elektroniese of mikro-elektromeganiese metodes vir straalskandering, met 'n fokus op hoë integrasie, nabye-infrarooi transmissie, termiese stabiliteit en weerstand teen omgewingsinterferensie.

Vastetoestand-LiDAR is 'n sleuteltegnologie op die gebied van outonome bestuur en robotika; die lense daarvan is kritieke stelselkomponente, hoofsaaklik verantwoordelik vir die kollimering van die uitgestraalde laserstraal en die fokus van die gereflekteerde seine.

1.Wat is 'n vastetoestand LiDAR-lens?

As 'n kern optiese komponent van vastetoestand LiDAR-stelsels, die werkverrigting van dieLiDAR-lensbepaal direk die stelsel se opsporingsakkuraatheid, reikwydte, resolusie en betroubaarheid; die lens moet nie net aan beeldvereistes voldoen nie, maar ook doeltreffend uiters swak laser-terugkeerseine versamel.

Gevolglik stel vastetoestand-LiDAR-stelsels unieke vereistes aan lensontwerp, wat groter klem plaas op miniaturisering, integrasie, stabiliteit en kostebeheer.

'n Vastetoestand-LiDAR-lens is nie 'n enkele lens nie, maar bestaan ​​eerder uit twee onafhanklike optiese stelsels – 'n sender en 'n ontvanger – met die kerntaak om die emissie- en ontvangspaaie van die laserstraal presies te beheer.

(1)Sender se einde

Die sender is 'n beligtingsoptiese stelsel waarvan die hooftaak is om die oorspronklike divergente straal wat deur die laserbron uitgestraal word, te kollimeer (in parallelle lig te verander) of te fokus in 'n klein, presiese straalvorm deur 'n lensgroep, om te verseker dat die straal oor lang afstande kan voortplant en nie deur die omliggende omgewing verstrooi word nie, om sodoende die teikenarea doeltreffend te verlig. Die ontwerp van hierdie lenssamestelling bepaal die radar se opsporingsbereik.

(2)Ontvangerkant

Die ontvangkant is die ontvangende optiese stelsel, wie se hooftaak is om die uiters swak lasersein wat van die teiken weerkaats word, soveel as moontlik te versamel, en terselfdertyd die versamelde eggo-sein akkuraat op die fotosensitiewe oppervlak van die fotodetektor te konvergeer om 'n duidelike seinpunt te vorm, waardeur die sein-tot-ruisverhouding en afstandsnauwkeurigheid verbeter word.

vastetoestand-LiDAR-lense-01

Die beginsel van vastetoestand LiDAR-lense

2.Belangrike tegniese parameters van vastetoestand LiDAR-lense

Die ontwerp vanvastetoestand LiDAR-lensebehels verskeie presisieparameters wat die radar se opsporingsbereik, akkuraatheid en gesigsvelddekking direk beïnvloed:

Bedryfsgolflengte: Tans werk hoofstroom-lidar in die 905 nm (nabye infrarooi) en 1550 nm (ver infrarooi) bande. Die 905 nm-band bied relatief laer koste en volwasse silikon-gebaseerde komponente, maar dit het 'n lae oogveiligheidsdrempel, wat kragbeperkings noodsaak; die 1550 nm-band maak voorsiening vir hoër krag en is veiliger vir die menslike oog, maar die gepaardgaande optiese materiale en detektors is duurder.

Gesigsveld (FOV): Die sigsveld van 'n lens verwys na die hoekbereik wat die radar kan "sien". Tipiese vastetoestandradars het 'n horisontale sigsveld van 90°–120° en 'n vertikale sigsveld van ongeveer 10°–30°.

Relatiewe diafragma: Hoe groter die diafragma van die lens, hoe meer lig kom in en hoe verder die deteksieafstand, maar die lens moet ook groter wees. Om meer swak ligseine te versamel en die deteksieafstand en sein-tot-ruisverhouding te verbeter, streef lensontwerp dikwels na 'n diafragma van F1.4 of selfs groter.

Vervorming: Om akkuraatheid van afstandsmeting te verseker, moet die lens optiese vervorming beheer – gewoonlik onder 5%–8% – terwyl dit ook verseker word dat die Modulasie-oordragfunksie (MTF) aan spesifikasies oor die hele gesigsveld voldoen.

vastetoestand-LiDAR-lense-02

Belangrike tegniese parameters van vastetoestand LiDAR-lense

3.Sleuteldontwerpppunte virsolid-sTate LiDARlense

Afhangende van die verskillendevastetoestand LiDARtegnologieë, soos OPA en Flash, verskil die ontwerpfokus van die lens ook:

(1)OPAsolidsTate LiDARlenssoplossing

OPA is geïntegreer met 'n optiese gefaseerde skikkingskyfie, en die straalrigting word deur fase beheer. Dit fokus hoofsaaklik op die fyn beheer van die uitgestraalde straal en die doeltreffende versameling van die ontvangende optika.

Deur die fase van elke faseverskuiwer in die skikking te beheer, word die emissierigting van die laserstraal verander deur die beginsel van interferensie te gebruik, wat sodoende "elektronies beheerde skandering" bewerkstellig. Hierdie benadering gebruik tipies mikrolensskikkings of diffraktiewe optiese elemente.

Deur die optiese pad presies te bereken, verseker dit dat die straal wat deur elke gefaseerde skikkingseenheid uitgestraal word, akkuraat teen 'n spesifieke hoek gerig kan word. Dit vereis dat die lens uiters hoë optiese verwerkingspresisie (nanometervlak) moet hê om by die subgolflengte-spasiëring van die gefaseerde skikkingselemente te pas.

(2)Flits vastetoestand LiDAR-lensoplossing

Die Flash-reekstegnologiebenadering is soortgelyk aan die neem van 'n foto met 'n kamera. Dit straal 'n reeks lig gelyktydig uit om die hele gesigsveld te dek, en gebruik 'n ontvangslens om die gereflekteerde ligsein op die reeksdetektor af te beeld. Dit beklemtoon die ligversamelingsdoeltreffendheid van die ontvangslens en gebruik gewoonlik 'n versamellensstelsel met 'n groot diafragma en lae F-getal.

Die lensontwerp lyk soos dié van 'n ultrawyehoek-visooglens, wat uitsonderlike vervormingsbeheer en randbeeldkwaliteit vereis om konsekwente afstandsakkuraatheid oor die hele beeld te verseker.

vastetoestand-LiDAR-lense-03

Belangrike ontwerpoorwegings vir vastetoestand LiDAR-lense

(3)MEMS vastetoestand LiDAR-lensoplossing

MEMS-gebaseerde stelsels gebruik silikon-gebaseerde mikromeganiese strukture om 'n mikronskaal-spieël in hoëspoed-ossillasie te dryf—wat 'n laserstraal weerkaats om skandering uit te voer—en word streng gesproke geklassifiseer as semi-vastetoestand-oplossings. Die optiese stelsel sluit 'n transmissielens (wat die ligstraal op 'n klein MEMS-spieël fokus) en 'n ontvangslens in.

Dit is klein in grootte en relatief volwasse in tegnologie. Dit vereis kleinhoek-skandering met die mikrospieëls om 'n groot gesigsvelddekking te verkry, en die optiese vervorming word streng beheer.

Kortliks, die ontwerp vanvastetoestand-lidarlensevolg sy tegniese padkaart noukeurig, met die kerndoelwitte om 'n groot gesigsveld, hoë versamelingsdoeltreffendheid, lae vervorming en lae koste te bereik.

As 'n kritieke optiese komponent is die vastetoestand-LiDAR-lens noodsaaklik vir die verwesenliking van hoëprestasie-, laekoste-, motorgraad-vastetoestand-LiDAR-stelsels en vind dit wydverspreide toepassing in velde soos outonome bestuur, intelligente logistiek, robotika en verbruikerselektronika.


Plasingstyd: 21 Julie 2026