W porównaniu do tradycyjnych mechanicznych LiDAR-ów, półprzewodnikowy LiDAR nie posiada żadnych obrotowych części mechanicznych, a zamiast tego wykorzystuje czysto elektroniczne lub mikroelektromechaniczne metody skanowania wiązką, kładąc nacisk na wysoką integrację, transmisję w zakresie bliskiej podczerwieni, stabilność termiczną i odporność na zakłócenia środowiskowe.
LiDAR w stanie stałym jest kluczową technologią w dziedzinie autonomicznej jazdy i robotyki. Jego soczewki stanowią kluczowe elementy systemu, odpowiedzialne przede wszystkim za kolimację emitowanej wiązki laserowej i skupianie odbitych sygnałów.
1.Czym jest soczewka LiDAR w stanie stałym?
Jako podstawowy element optyczny systemów LiDAR w stanie stałym, wydajnośćSoczewka LiDARbezpośrednio decyduje o dokładności wykrywania, zasięgu, rozdzielczości i niezawodności systemu; soczewka musi nie tylko spełniać wymagania dotyczące obrazowania, ale także skutecznie zbierać wyjątkowo słabe sygnały powrotne lasera.
W związku z tym systemy LiDAR oparte na technologii półprzewodnikowej stawiają wyjątkowe wymagania w zakresie konstrukcji soczewek, kładąc większy nacisk na miniaturyzację, integrację, stabilność i kontrolę kosztów.
Soczewka LiDAR-u w stanie stałym nie jest pojedynczą soczewką, lecz składa się z dwóch niezależnych układów optycznych — nadajnika i odbiornika — których podstawowym zadaniem jest precyzyjna kontrola ścieżek emisji i odbioru wiązki laserowej.
(1)Koniec nadajnika
Nadajnik to optyczny układ oświetlający, którego głównym zadaniem jest kolimacja (przekształcenie w światło równoległe) lub skupienie pierwotnej wiązki rozbieżnej emitowanej przez źródło laserowe w małą, precyzyjną wiązkę za pośrednictwem grupy soczewek. Zapewnia to rozchodzenie się wiązki na duże odległości i zapobiega jej rozpraszaniu w otoczeniu, a tym samym efektywne oświetlenie obszaru docelowego. Konstrukcja tego zespołu soczewek decyduje o zasięgu detekcji radaru.
(2)Odbiornik końcowy
Koniec odbiorczy to układ optyczny, którego głównym zadaniem jest zbieranie w maksymalnym możliwym stopniu wyjątkowo słabego sygnału laserowego odbitego od celu i jednoczesne dokładne skupianie zebranego sygnału echa na powierzchni światłoczułej fotodetektora w celu utworzenia wyraźnego punktu sygnału, co poprawia stosunek sygnału do szumu i dokładność pomiaru odległości.
Zasada działania soczewek LiDAR w stanie stałym
2.Kluczowe parametry techniczne soczewek LiDAR w stanie stałym
Projektsoczewki LiDAR w stanie stałymobejmuje wiele precyzyjnych parametrów, które bezpośrednio wpływają na zasięg wykrywania, dokładność i pole widzenia radaru:
Długość fali roboczej: Obecnie lidar głównego nurtu działa w pasmach 905 nm (bliska podczerwień) i 1550 nm (daleka podczerwień). Pasmo 905 nm oferuje stosunkowo niższe koszty i wykorzystuje dopracowane komponenty krzemowe, ale charakteryzuje się niskim progiem bezpieczeństwa dla oczu, co wymusza ograniczenia mocy; pasmo 1550 nm pozwala na uzyskanie wyższej mocy i jest bezpieczniejsze dla ludzkiego oka, jednak powiązane z nim materiały optyczne i detektory są droższe.
Pole widzenia (FOV): Pole widzenia obiektywu odnosi się do zakresu kątowego, jaki radar może „widzieć”. Typowe radary półprzewodnikowe mają poziome pole widzenia wynoszące 90°–120° i pionowe pole widzenia wynoszące około 10°–30°.
Przysłona względna: Im większa przysłona obiektywu, tym więcej światła wpada do środka i tym większy zasięg detekcji, ale obiektyw musi być również większy. Aby zebrać więcej słabych sygnałów świetlnych i poprawić zasięg detekcji oraz stosunek sygnału do szumu, konstrukcja obiektywu często zakłada przysłonę F1,4 lub nawet większą.
Zniekształcenie: Aby zapewnić dokładność pomiaru odległości, obiektyw musi kontrolować zniekształcenie optyczne — zazwyczaj musi ono mieścić się w granicach od 5% do 8% — a jednocześnie dbać o to, aby funkcja przenoszenia modulacji (MTF) spełniała wymagania w całym polu widzenia.
Kluczowe parametry techniczne soczewek LiDAR w stanie stałym
3.Klawiszdprojektppunkty dlasstały-sLiDAR Tatelzmysły
W zależności od różnychLiDAR półprzewodnikowytechnologii, takich jak OPA i Flash, różnią się także założenia konstrukcyjne obiektywu:
(1)OPAsstałysLiDAR Tatelenssrozwiązanie
Układ OPA jest zintegrowany z optycznym układem fazowym, a kierunek wiązki jest kontrolowany fazowo. Koncentruje się on głównie na precyzyjnej kontroli emitowanej wiązki i efektywnym zbieraniu danych z optyki odbiorczej.
Kontrolując fazę każdego przesuwnika fazy w matrycy, kierunek emisji wiązki laserowej zmienia się z wykorzystaniem zasady interferencji, realizując w ten sposób „elektronicznie sterowane skanowanie”. To podejście zazwyczaj wykorzystuje matryce mikrosoczewek lub dyfrakcyjne elementy optyczne.
Precyzyjne obliczenie ścieżki optycznej gwarantuje, że wiązka emitowana przez każdy element układu fazowanego może być precyzyjnie skierowana pod określonym kątem. Wymaga to od soczewki niezwykle wysokiej precyzji przetwarzania optycznego (na poziomie nanometrów), aby dopasować ją do odstępów poddługościowych elementów układu fazowanego.
(2)Rozwiązanie z soczewką LiDAR w stanie stałym Flash
Technologia matrycy Flash jest podobna do robienia zdjęć aparatem fotograficznym. Emitowana jest ona jednocześnie przez matrycę światła, pokrywając całe pole widzenia, a następnie za pomocą soczewki odbiorczej obrazuje ona odbity sygnał świetlny na detektorze matrycowym. Technologia ta kładzie nacisk na wydajność zbierania światła przez soczewkę odbiorczą i zazwyczaj wykorzystuje układ soczewek zbierających o dużej aperturze i niskiej liczbie F.
Konstrukcja obiektywu przypomina konstrukcję obiektywu typu rybie oko o ultraszerokim kącie, co wymaga wyjątkowej kontroli zniekształceń i jakości obrazu na krawędziach, aby zagwarantować spójną dokładność pomiaru odległości w całym kadrze.
Kluczowe zagadnienia projektowe dotyczące soczewek LiDAR w stanie stałym
(3)Rozwiązanie soczewek LiDAR ze stanem stałym MEMS
Systemy oparte na technologii MEMS wykorzystują mikromechaniczne struktury krzemowe do wprawiania zwierciadła o wielkości mikronów w drgania o wysokiej prędkości – odbijając wiązkę laserową w celu skanowania – i, ściśle rzecz biorąc, są klasyfikowane jako rozwiązania półstałe. Ich układ optyczny zawiera soczewkę nadawczą (która skupia wiązkę światła na maleńkim zwierciadle MEMS) oraz soczewkę odbiorczą.
Jest niewielki i stosunkowo zaawansowany technologicznie. Wymaga skanowania pod małym kątem za pomocą mikroluster, aby uzyskać szerokie pole widzenia, a zniekształcenia optyczne są ściśle kontrolowane.
Podsumowując, projektsoczewki lidarowe ze stanu stałegościśle realizuje swój plan techniczny, a jego głównymi celami są: szerokie pole widzenia, wysoka wydajność zbierania danych, niskie zniekształcenia i niskie koszty.
Jako kluczowy element optyczny soczewka LiDAR w stanie stałym jest niezbędna do realizacji wydajnych, tanich systemów LiDAR w stanie stałym klasy motoryzacyjnej i znajduje szerokie zastosowanie w takich dziedzinach, jak autonomiczne pojazdy, inteligentna logistyka, robotyka i elektronika użytkowa.
Czas publikacji: 21-07-2026


